Drewniany gród, który dał początek istnieniu obecnej stolicy Polski, został wzniesiony w latach 1282-1320. W połowie czternastego wieku wzniesiono tu murowaną strażnicę. Nosiła ona nazwę Wieżą Grodzka. Na początku piętnastego wieku dobudowano do niej Wielki Dom. W drugiej połowie wieku szesnastego obiekt poddano przebudowie z polecenia Zygmunta Augusta. Po zawarciu Unii Lubelskiej w Wielkim Domu mieściła się Izba Senatorska oraz Izba Poselska. Po przeniesieniu stolicy do Warszawy sprowadzono najlepszych włoskich architektów by przebudowali zamek w sposób odpowiedni do nowej funkcji jaka miał pełnić. Wtedy to wzniesiono trzy nowe skrzydła. Do każdego z nich prowadziła osobna brama. Później, gdy w roku 1656 Karol Gustaw zdobył zamek, został on doszczętnie zniszczony. Po wojnie wyremontowano go. Za czasów rządów Augusta III Sasa do zachodniego skrzydła została przeniesiona Izba Poselska. Sala miała piękny barokowy wystrój. W późniejszych latach taki charakter nadano również elewacji zamku. W czasie Drugiej Wojny Światowej budynek został właściwie całkowicie zniszczony. Prace rekonstrukcyjne rozpoczęły się po wojnie i trwały aż do 1984 roku.
Copyright @ 2010 e-zamki.net.